De meeste rassen runderen, varkens en schapen die voor consumptie gefokt worden hebben specifieke eigenschappen die zorgen voor mooi vlees en/of veel melk. Een belangrijke eigenschap is de dikbilfactor: bovengemiddelde spierontwikkeling.
Het gaat hier om een genetische eigenschap: het gen dat normaliter zorgt voor beperking van spiergroei ontbreekt dan. Bij bepaalde rassen (zoals Piemontese koeien of Piétrainvarkens) worden spiercellen niet groter, maar vermenigvuldigen ze zich. Hierdoor groeit de spiermassa, wat op de markt meer geld oplevert.
Deze ‘genetische manipulatie’ is niets nieuws: eind 19e eeuw ontdekte men dat sommige Belgisch Witblauwe koeien veel meer vlees gaven dan andere. Wanneer met deze koeien gefokt werd hadden ook de nakomelingen dezelfde massa vlees.
Piemontese runderen met dikbilfactor hebben bijvoorbeeld 20-30% meer spiermassa dan zonder dikbilfactor. Het vlees is heel mals en mager. Helaas groeien deze rassen minder snel dan reguliere vleesveerassen. Het is dan ook moeilijk om aan dikbil-vlees te komen. Maar mocht je er eens tegenaan lopen: neem het mee en proef zelf!
Dikbilrassen hebben ook een nadeel: het ongeboren kalf/big/lam is vaak té groot om op natuurlijke wijze ter wereld te komen. Hierdoor wordt standaard een keizersnede gedaan. In Denemarken zijn dikbilrassen om die reden al verboden.
Wat vinden jullie? Is het geaccepteerd om dikbilrassen te fokken? Reageer!
www.coolcucina.nl
By: Dirk
Categorie: Column, Wist je dat?
Ziet er inderdaad heel vreemd uit, dat kan toch niet goed zijn!
Wat ik lees komt mij onbekend voor, dat een dikbil niet op een normale manier geboren kan worden.
Ik ben eens een rondje gaan rijden langs boeren die hun melk koeien dekken met dikbil stieren.
Bij 8 van de 10 boeren die dit doen komen totaal geen keizersnede voor.
Bij 1 van de 10 gaat dit om 0,1% en 1 boer wilde hierover geen informatie geven.
Ik ben ook bij 10 boeren langs geweest die met zwartbont stieren dekken.
Bij 7 van de 10 boeren geen keizersnede.
Bij 1 van 10 gaat het om 0,2% en twee boeren wilde geen informatie geven.
Dus mijns inziens valt het nog wel mee, alleen de prijs die de boer voor een dikbil kalf krijgt ligt rond de 100 euro tegen 50 euro voor een zwartbond kalf.
Bewerken
Op je blog staat een plaatje van zo’n beest, het ziet er inderdaad wat vreemd uit! Ik vind het niet een enorm probleem omdat het lijkt alsof er vaak beter voor deze beesten gezorgd wordt dan onze bio-industriekoeien. Maar het blijft vreemd!
Jacob Kraay