Wij trekken,ja, wij gooien alle remmen los,
op de openbare weg en door ‘t donkere bos,
trekken wij langs pad en over autowegen;
Elk voorjaar trekken wij er op los als gekken,
wij willen de vrouwtjes o zo graag ontdekken.
Met een blik oneindig zijn we druk in de weer,
letten daarbij niet goed op het andere verkeer.
We liggen vast op koers, niemand houdt ons tegen,
We zitten heus niet om een goed gesprek verlegen.
Geen meter of geen stap doen wij op zij:
dat moeten anderen maar doen, niet wij!
Wie weet, komen we er ons vrouwenpadje tegen!
Op weg naar de vrouwen zien we geen gevaren.
We trekken aan de touwtjes, willen enkel paren.
En halen we wij eindelijk ‘ t begeerde doel,
Dan gaan we beesten, wordt ‘t een wilde boel.
Tenslotte is het maar een korte vreugd,
en vraag je je af:’ is dat gedoe het nou,
in de modder hier met die paddenvrouw,
had ik me daar nu thuis zo op verheugd……’
Dank je wel anna, dat maakt een heleboel duidelijk. ik ben helemaal tevreden.
Heb even m’n man geraadpleegd(bioloog)
hij wist me te vertellen dat ze ieder jaar naar dezelfde paarplek gaan om eitjes te leggen, waarna ze naar een willekeurige plek terugkeren, net waar ze zich het prettigst voelen.
Tevreden;););)?
Groetjes, Anna
Karin…ik heb geen enkel idee; je denkt dat die mannetjes padden of die padmannetjes nadat ze hun dingen gedaan hebben terug keren naar hun vrijgezellencafe? het is wel een interessante vraag; we zullen een deskundige moeten raadplegen denk ik zo
groetjes Cor
Hoi Cor
Wat een prachtig gedicht. Bij ons in de buurt helpen we die stakkers altijd naar de overkant van de weg. Maar mijn dochter vroeg zich laatst af of zo ook nog terug trekken via de zelfde weg want anders is er straks geen werk meer voor ons, dan zitten ze allemaal al aan de andere kant van de weg. Weet jij misschien hoe dat zit?
groetjes karin.
Hoi Anna Nu is het goed groetjes Cor
Hoi Cor!
Even verkeerde opmaak, sorry:p
Nu beter, toch?
😀
Bewerken
Leuk verhaal!! ’t Hoeft inderdaad niet altijd met koken te maken hebben 🙂
Tania; ik moest iets met het voorjaar maken, vandaar; het is eigenlijk een gedicht maar het staat er nu meer als een verhaaltje. Wat ik schrijf hoeft niet altijd iets met koken te maken te hebben
vr gr Cor
Prachtig geschreven Cor, maar ik mis toch wel de link naar de kooksite. Bovenstaand stukje is meer bedoeld voor bijvoorbeeld een club natuurvrienden. 🙁 Tania