Wat stuur ik jou voor Valentijn dit keer:
mijn hart of die kaart met rode rozen
waarvan je wie weet waar zult blozen
maar mogelijk leef je al lang niet meer.
Oké het is hier heus niet alle dagen feest
en het glas met beaujolais is wel bijna leeg
het idee dat je ergens mijn woorden leest,
ontroert me want de pen trilt als ik beweeg.
ik sukkel ,de handen doen niet wat ze moeten.
Jij zal best wel veranderd zijn behalve rondom
je ogen en je mond die optocht van je sproeten.
Na al die lange jaren vraag je vast waarom
stuurt hij me nu pas met Valentijn de groeten:
de post kwam altijd met onbestelbaar weerom.
©.c.u
Categorie: Column, Wist je dat?
Hier ben ik het mee eens Cor.Wel terusten !
Bewerken
Stille liefdes zijn toch altijd een beetje verdrietig
Ach ,het is goed bedoeld
liefs Mia,..
Bewerken
Zo mooi en een tikje verdrietig:(
Bewerken