Column

Goh, wat zielig..

Tja, nu mijn laatste kind aan de andere kant van de wereld verblijft, keek ik niet met veel verlangen naar de komende feestdagen. Toen ze vertrokken was en ik dapper lachte bij het afscheid op Schiphol, zag ik eigenlijk tegen alle komende dagen op. Wentelend in zelfmedelijden zag ik een eindeloze reeks eenzame dagen op me afkomen. En omdat op het landgoed ik mijn buren alleen met een verrekijker (die ik overigens niet bezit), kan beloeren viel er op dat gebied ook niet veel steun te verwachten. Wat een ellende, wat een zielig bestaan.

Jarig

‘Wat wil je eten?’ vroeg mijn moeder als ik jarig was. ‘Roze vla!’ riep mijn broertje enthousiast. ‘Ik vroeg het niet aan jou,’ berispte mijn moeder hem. ‘Caramelvla,’ gaf ik nadenkend antwoord. ‘Bahhhh…’ zei mijn broertje. ‘Caramelvla….’ ‘En wat nog meer?’ vroeg mijn moeder.

Heerlijk die geur

De man van Anna kwam wat duiven halen. Die lustte hij graag. De voordeurbel ging. Er stond dus een forse pluizige man in spijker outfit op de stoep. Hij had twee poezenmandjes bij zich. Een van plastic en een van riet. Daar mochten ze in.

Tussendoortjes

Tussendoortjes hebben nogal eens een slechte naam, maar dat is onterecht. Wie slim snackt, houdt zijn energie de hele dag op peil, vult tekorten in het dagmenu aan én voorkomt dat chagrijnige gevoel dat opduikt zodra je maag begint te knorren. Het draait allemaal om de juiste keuzes. Met de tips hieronder haal je alles […]

Zoete lieve Gerritje

Nou, Gerritje heeft het wel geweten, dat wij er waren.
Jammer dat we niet alle 4 in dezelfde trein er naartoe konden reizen, anders hadden we nog luidkeels gezongen van : “Dat gaat naar Den Bosch toe, zoete lieve Gerritje……”.
Maar dan waren we misschien wel uit de trein gezet. En dan de krantenkoppen: “VIER RUSTVERSTORENDE DAMES VAN KOOKJIJ UIT TREIN GEZET”. Toch maar niet dus.

Gepasseerd

Ik vind ‘m leuk, nogouder. Al klinkt oma ook wel aardig, beter dan opoe.
Dat heb ik altijd zo’n nare benaming gevonden, net zoiets als de boze stiefmoeder. Maar dat werd bij ons in Amsterdam nooit gebruikt, zover als ik weet. Bij manlief in de familie was dat wel gewoon. Is dat streek- of generatie gebonden?

Nogouder

Hadden we het de laatste tijd niet al over ouder worden? Vind jij dat ook zo’n raar woord?
Eerst ben je kind en groei je op. Je wordt volwassen en steeds ouder… Logisch, iedereen wordt ouder, dat is een van de weinige zekerheden in het leven. Ouder en ouder, en nooit jonger…..
Als je geluk hebt wordt je niet alleen ouder, maar ook nog ouder….

Netelig en stekelig, ik hou er niet van.

Al was jouw soeppie nog best te doen, maar liever niet te vaak.
Het schijnt goed te zijn voor van alles en nog wat, maar ik heb niks met die nare plantjes, laat ze maar lekker groeien op jouw landje.
Mijn eerste ervaring met dat nare gewas, was ook de minst leuke.

Appelig en Stekelig

Ze zijn onderweg! Nog een paar weken en we kunnen gaan oogsten. De appelbomen hangen dit jaar tjokvol! Dat was vorig jaar wel anders, toen hadden we een minioogst. Amper genoeg voor een appeltaart. Het armzalige aantal appeltjes was ook nog van een trieste kwaliteit en eigenlijk niet te eten. Gelukkig maakte het Maeyke niets uit, zij at die zure miniappeltjes met smaak op, maar aan ons waren ze echt niet besteed.

Van knalpotten tot aangebrand vlees

Het valt wel mee, met ons “oud-zijn.”
Als ik onszelf vergelijk met mijn moeder op die leeftijd, dan hoor je mij niet klagen, hoor. Gelukkig staan wij nog midden in het leven en genieten van veel gezellige uitstapjes. Rome, bijvoorbeeld, gaan we zeker doen. Ergens in september of oktober? Strak plan!