Hij staat bij de loempiatent op de markt en heeft net zijn loempia gekregen. Het meisje glimlacht vriendelijk en geeft hem het wisselgeld. ‘Is ze niet aardig?’ fluistert hij tegen me.
Hij ziet er heel gewoon uit, wat rimpels in zijn gezicht die getuigen van een heftig leven, maar zijn ogen staan vriendelijk en om zijn mond ligt een verzaligd glimlachje.
Ik weet, het is meer dan tien jaar geleden. Maar soms dringen herinneringen zich op en moet je er aan geloven, net zoals deze. De bibliotheek heeft Simon Vinkenoog uitgenodigd een workshop te houden over gedichten schrijven. Nu ben ik meer van de verhalen, maar Simon Vinkenoog!
We zitten op een terras aan de gracht in Utrecht. Bootjes varen voorbij. Boven ons klinkt het gezellige rumoer van de markt. Het is er uitgesproken druk. Er nadert een boot met lieftallige dames. We horen luide, opzwepende muziek. Aan de zijkant van de boot bevinden zich grote reclames over bier en dat drink ik niet.
Veel mensen herinneren zich de zure stengels van rabarber uit de achtertuin bij hun ouders omdat ze er van snoepten. En misschien ook van de aardbeien, peultjes, wortels en radijs. Wat een lekkernijen toen.
Nu moet je er voor naar de groenteboer.
Het bedrijf organiseerde een barbecue. Iedereen werd uitgenodigd. Goed voor de onderlinge verhoudingen.
Vanuit onze vestiging was dat maar dertig kilometer. Ik kon meerijden met een rustige, humoristische collega. We konden gewoon niet wachten tot we naar de parkeerkelder konden om in te stappen.
Als je een ijsje wilt, werk je er maar voor, zei mijn moeder.
IJs vond ik heerlijk maar was veel te duur toen ik nog een jochie was. Als ons gezin langs zo’n winkel kwam keken we verlekkerd, maar kregen niets. Ik had twee broers.
We hebben een etentje. Allemaal bekenden. Bij binnenkomst wordt er wat afgezoend en handen gedrukt. Enthousiasme verspreid zich als een virus. Het veroorzaakt lachsalvo’s en grijnslachen en dan neem je nog maar eens een slok van je bier of wijn.
De organisator, in mooie rode trui, zit schuin tegenover me.
Ook voor in de keuken zijn de meest leuke gadgets te vinden die het koken nog leuker maken dan dat het al is. De ene gadget is functioneler dan de ander, maar dat mag niet zo veel uitmaken.
‘Als je langskomt heb ik een verrassing,’ beloofde een oude vriend. Omdat ik voor een verrassing altijd in ben, ging ik samen met mijn vrouw op een zaterdagavond langs. We waren al een tijd niet geweest, dus bekeken we eerst de tuin die er keurig bij lag, ik moest ook naar zijn motor kijken die al enige tijd in de fase van opbouw verkeerde maar er al indrukwekkend uitzag.
Op weg naar Rome, een vakantie per bus, stopt ons reisgezelschap bij een nogal groot uitgevallen benzinestation met winkel en restaurant. Op de mega parkeerplaats staan tientallen vrachtwagens als slaperige dinosaurussen netjes in het gelid.
