Wij krijgen van een gebruiker van ons (hans) te horen dat hij een kookclub wil opzetten. Mijn vriendin (Nicoline) en ik hebben hier ook wel oren naar. Misschien best leuk om ook kookworkshops te gaan organiseren. Hans, ben jij destijds op onderzoek geweest naar ruimte waar dit zou kunnen gaan plaatsvinden? Wij denken o.a. aan […]
Terwijl Bores aan mijn voeten op een bot ligt te kluiven, moet ik denken aan alle leuke dingen in mijn leven en niet in het minst aan alle ervaringen bij KookJij. Ik ben sinds een jaar vervent gebruiker van KookJij, bij toeval ontdekt, en geniet van alle ingezonden recepten. Mijn eerste recept was: kip gevuld […]
Een kleine maand geleden is het weer officieel geopend… Het jachtseizoen! De vele konijnen, hazen, wilde zwijnen en herten moeten weer op hun hoede zijn. Behalve tussen twaalf en twee… O ja, dat vergeet ik te vertellen, ik woon sinds ‘kort’ (Januari 2010) in een Maison de Maître = Frans landhuis in… ja zeker wel, […]
In onze verkeringstijd zou ik gaan koken voor mijn geliefde.
Bij de slager een runderlapje gekocht. Leek me spannend, want bij ons thuis aten we- behalve het wekelijkse zondagse soepvlees – alleen maar varkensvlees.
Dus lekker in de pan… maar het werd steeds kleiner, zwarter, harder…enfin niet te eten dus.
Je snapt, zeer teleurgesteld. Vooral omdat mijn aanstaande bij zijn hospita (een slagersdochter) dagelijks zeer verwend werd.
Zou je niet eens naar kookles?
Nou, en een mooie week was het hoor! Dat kon natuurlijk ook niet missen: heerlijk gezelschap, heerlijk weer, heerlijk eten en heel bijzondere ontmoetingen. Met veel mooie, maar ook met verdrietige momenten.
De ontmoeting met de ernstig zieke Nancy was heel bijzonder. In Griekenland zijn twee soorten ziekenhuizen.
Terwijl ik dit “neerpen”, zit jij in het vliegtuig op weg naar je grote liefde in Athene.
Ik twijfel er niet aan dat je zult genieten, je was er zo aan toe! En bovenal: Je verdient het!!
Al denk ik stiekum dat ik deze week ons contact zal missen. (Msn-en untill you drop, haha!)
Maar als je weer in ons kikkerland bent teruggekeerd, spreken we snel af om op “zwijnentour” te gaan.
Nou, gezien het weer mis je op het ogenblik niet veel. Motorrijden is op dit moment echt geen lolletje lijkt me. Net zomin als paardrijden overigens, hoewel dat volgens mij toch minder risicovol is bij slecht weer. Als de paden erg blubberig zijn, kun je gewoon alleen maar rustig aan. En wat dan een prettige bijkomstigheid is, is dat een bospad geen snelweg is, je kunt dus net zo kalm aan als je maar wilt.
Hoi vriendinnetje “op de mooie Veluwe”, Mijn “aller- lekkerste” broodje shoarma heb ik gegeten op de markt in Amersfoort.
Daar stond toen een alleraardigste Turkse meneer de broodjes te verkopen. Vers van de pers! (Nou ja, rol dan) Tegenwoordig loop ik er niet meer zo warm voor, geef mij maar zo’n overheerlijke Tommie-burger! Tussen een broodje of bij de barbecue.
De rooie brommer en Amsterdam. Grappig dat jij daarbij aan appeltaart moet denken. Alsof een ritje Amsterdam gekoppeld is aan een appeltaart. Voor mij is dat weer anders. Als ik aan Amsterdam denk associeer ik dat altijd als eerste met een broodje shoarma.
Ik denk dat het ongeveer 1977 moet zijn geweest toen ik met mijn maatje Paul in zijn oude lelijke eend naar Amsterdam reed. Paul werkte bij club Privé als boekhouder en ik had hem zijn kop gek gezeurd om mij daar eens mee naar toe te nemen.
Tja, dat rode monstertje.
Maarre, Nic, 80 km per uur? Lijkt je dat niet een beetje overdreven?
Je bent nog een detail vergeten over onze spectaculaire trip naar Amsterdam.
Eenmaal op weg, ruilden we snel van plek, want ik wilde altijd graag achter het stuur op jouw scheurijzertje. Ik was nog geen zestien, maar wat kon ons dat schelen?
In die tijd deden we (bijna) alles wat verboden was en dat was er één van.
