Hoi vriendinnetje “op de mooie Veluwe”, Mijn “aller- lekkerste” broodje shoarma heb ik gegeten op de markt in Amersfoort.
Daar stond toen een alleraardigste Turkse meneer de broodjes te verkopen. Vers van de pers! (Nou ja, rol dan) Tegenwoordig loop ik er niet meer zo warm voor, geef mij maar zo’n overheerlijke Tommie-burger! Tussen een broodje of bij de barbecue.
De rooie brommer en Amsterdam. Grappig dat jij daarbij aan appeltaart moet denken. Alsof een ritje Amsterdam gekoppeld is aan een appeltaart. Voor mij is dat weer anders. Als ik aan Amsterdam denk associeer ik dat altijd als eerste met een broodje shoarma.
Ik denk dat het ongeveer 1977 moet zijn geweest toen ik met mijn maatje Paul in zijn oude lelijke eend naar Amsterdam reed. Paul werkte bij club Privé als boekhouder en ik had hem zijn kop gek gezeurd om mij daar eens mee naar toe te nemen.
Tja, dat rode monstertje.
Maarre, Nic, 80 km per uur? Lijkt je dat niet een beetje overdreven?
Je bent nog een detail vergeten over onze spectaculaire trip naar Amsterdam.
Eenmaal op weg, ruilden we snel van plek, want ik wilde altijd graag achter het stuur op jouw scheurijzertje. Ik was nog geen zestien, maar wat kon ons dat schelen?
In die tijd deden we (bijna) alles wat verboden was en dat was er één van.
Ja, die rooie brommer. Weet je nog? Ik kreeg hem als afdankertje van mijn nichtje, die hem vakkundig op had laten voeren door haar broer. In mijn herinnering scheurden we er met gemak 80 kilometer per uur mee. Als er ooit een brommer is geweest die een standbeeld verdiend heeft, dan was het wel mijn rooie Sparta. Wat een avonturen hebben we er mee beleefd. In veel oude verhalen die we nog wel eens willen oprakelen speelt die rare brommer een hoofdrol.
Met peerd en motor samen op pad? Dat is ook geen smoel, haha!
Ook geen goede actie ten opzichte van May, die zal er gefrustreerd van raken dat ze niet over voldoende pk’s beschikt.
Nee, het lijkt me beter dat je me een lesje geeft en dan samen te peerd de hei op en dan later een lekkere lunch op een terras, of een picknick mee in de rugzak.
Dat doet me weer denken dat wij op jouw brommertje naar Ermelo tuften om daar met de regelmaat van de klok een
Ik vind een motor best leuk, maar eigenlijk alleen als het een oude Harley is en dat komt dan voornamelijk door het geplopperdeplop, het geluid waaraan je een Harley onmiddellijk herkent. Dat is wel echt stoer. Verder heb ik er niet zo heel veel mee omdat ik zeker weet dat ik, zou ik mijn motorrijbewijs hebben, alleen bij bijzonder mooi weer op mijn motor zou stappen en het dan weer heel vervelend zou vinden
De Oranje gekte is weer voorbij. Het was een geweldige maand waar we enorm van genoten hebben, nietwaar?
Al blijft het vreemd, die sport. Wanneer een voetballer eindelijk die felbegeerde bal in z’n bezit heeft, weet-ie niet hoe snel hij er weer vanaf moet komen.
Zelf ben ik niet zo’n sporter; misschien liever lui dan moe? Al is daar sinds kort verandering in gekomen en ben ik voorzichtig begonnen om mijn geliefde sport op te pakken.
Jij dacht stiekum: het komt wel goed en ik? Ik wist zeker dat het goed zou komen. We zaten er helemaal klaar voor: eerst lekker barbecueën en dan voor de tv om te zien hoe onze Oranje jongens die Spanjaarden een poepie zouden laten ruiken. Maar niks hoor, geen poepie, geen lelijke gouden bokaal, geen vuurwerk na afloop van de wedstrijd, helemaal niks. Toch een beetje een kater aan het einde van het toernooi.
Wat een spanning, wat een sensatie!!
De wedstrijd van vorige week vrijdag hebben we met kromme tenen bekeken met ballen op tafel en na afloop hebben we gesmuld van een door mijzelf bereidde pastaschotel.
Hier nog even het recept voor je: Spaghettisaus à la Grietje.
En wat genieten we met zijn allen! En natuurlijk moest jij weer zonodig de pot uithalen, maar het is je met liefde gegund, vriendin.
Natuurlijk is het jou ook opgevallen. Voor een hele periode lijkt het leven te bestaan uit ballen. Voornamelijk voetballen. En wie had kunnen denken dat ook wij daar zoveel plezier aan zouden beleven. Normaal gesproken vind ik het een sport voor mannen die het kennelijk erg plezierig vinden om een bal zo hard op hun kop te laten stuiteren dat een normaal mens minimaal 2 weken bedrust nodig heeft om te herstellen van de opgelopen hersenschudding.
