Ik ben Cor Snijders, 65, auteur van het inmiddels antiquarische ‘Een God van 37º Celsius’, en meer recenter de romans ‘Extrant’ en ‘Vox’ bij Free Musketeers alsook ‘Hokusai Bon’ en nu dus de bundel ‘Columns’ bij Fantastische Vertellingen alsmede een bonte verzameling korte verhalen in diverse bladen en bundels. En nu schrijf ik zo nu en dan een aan eten gerelateerde column voor KookJij.
Nog even en de voetbalgekte breekt los!
Wij, het KookJij Team, zijn razend benieuwd hoe jij dit beleeft.
Ga jij, als Nederland speelt culinair aan de slag? Of maak je je niet druk en doe je net alsof er niets aan de hand is?
Kies je voor een BBQ met leuke buren? Of voor een gezellig hapjes buffet?
Ik ben mobielloos en dat is raar. Hij (of zij) is ter observatie opgenomen vanwege een fabrieksfout.
Natuurlijk ben ik niet onbereikbaar, alles is mogelijk. Via onze vaste telefoon, facetime, facebook, email en manlief heeft zijn mobiel. Maar eenmaal buiten wordt het anders.
Heel lang geleden hielden mijn vriend en ik wel van experimenteren. Twee experimenten toen hadden op de geur na niets met elkaar te maken. Experiment één betrof ons onderzoek naar de eigenschappen – wat kon je ermee? – van radio-onderdelen. We hadden een doos met elektronica onderdelen gekregen van een buurjongen die voor elektricien leerde. Daar zaten ook wat elco’s (elektrolytische condensator) tussen. Dat zijn buisvormige metalen onderdelen uit oude radio’s.
De lente is officieel begonnen en we hebben al kunnen genieten van heerlijke zomerse temperaturen. De hoogste tijd om de lente te vieren en in huis te halen. Een verjaardag vier ik met taart, de lente met een gevulde taartvorm.
Mijn moeder maakte vroeger onvervalste kruudmoes. Alleen is vijftig jaar na dato niet uit te leggen wat je erin stopt. Wat zegt u? Gort, karnemelk, spek, rookworst en rozijnen! Meent u dat? Ajakkes… Dat kan toch niet lekker zijn? Dat is toch geen combinatie. Brrr…. Ik sla mijn beurt over, hoor.
Tja, er zijn wel meer dingen geen combinatie.
Lang geleden gingen we nog wel eens bosbessen plukken. Toen was dochterlief nog klein, wisten we mooie plekjes, zagen we er niet tegenop om een eind te fietsen en namen we brood mee. Eenmaal terug veranderde de keuken dan in een jamfabriek en hielp iedereen mee met als resultaat dat het berghok werd omgetoverd in een winkel vol jampotten bosbessenjam.
Kort geleden las ik een artikel over een dame die een ton had gewonnen in een loterij. Hoe fijn is dat? En dan maar bedenken hoe al die euro’s te gaan besteden. Een nieuwe auto was niet nodig, want die kreeg ze ook bij het winnend lot. Er gaat wel wat naar de belasting, maar dan blijft er toch een leuk centje over.
Op een middag, zo na twaalven, besloten we ergens in een vreemde stad tóch naar een McDonalds te gaan omdat we honger hadden en een gewoon restaurant ons niet lokte. Het is het gemak, dat ’t hem doet. Binnen raakten we verzeild in de vicieuze cirkel die bestaat uit bakken, verkopen, eten én glimlachend personeel, want dát moet.
Aanstaande vrijdag is het weer zo ver, het is Valentijnsdag. Een dag waarop je je liefde net een beetje meer kan laten blijken aan degene van wie je houdt. Verras je Valentijn met een bos bloemen, een romantisch diner, een ontbijt op bed of een gezellige avond uit.
