Voor liefhebbers begint juni pas echt goed met de start van het nieuwe haringseizoen. De eerste vaatjes Hollandse Nieuwe worden traditiegetrouw feestelijk geveild en kort daarna ligt de verse maatjesharing weer bij de visboer en de haringkar. Voor veel mensen is dat het sein om snel dat eerste zachte, zilte maatje van het jaar te gaan halen.
Maar wat is een maatjesharing nu eigenlijk? Het is jonge haring die in het late voorjaar wordt gevangen, precies in de korte periode waarin de vis flink wat vet heeft opgebouwd maar nog geen hom of kuit heeft. Dat hoge vetgehalte geeft de haring zijn romige, milde smaak. Na de vangst wordt de vis gekaakt en licht gezouten, waarna hij kort rijpt. Zo ontstaat de kenmerkende zachte structuur die een goed maatje zo bijzonder maakt.
De kwaliteit verschilt van jaar tot jaar en hangt vooral af van wat de haring in zee te eten heeft gehad. Kenners proeven elk seizoen dan ook nieuwsgierig hoe vet en zacht de nieuwe vangst geworden is.
Eten kan op allerlei manieren. Klassiek is natuurlijk met gesnipperd uitje, al dan niet aan het staartje omhooggehouden. Ook lekker: op een zacht wit puntje als broodje haring, in stukjes op roggebrood, of verwerkt in een frisse salade met rode biet en appel. Koop je haring vers en eet je hem het liefst dezelfde dag, dan proef je hem op zijn best. Een koud glaasje erbij mag, maar hoeft zeker niet.
Categorie: Column, Eten en Drinken, Nieuws