Column

On Tour 2

Nou, en een mooie week was het hoor! Dat kon natuurlijk ook niet missen: heerlijk gezelschap, heerlijk weer, heerlijk eten en heel bijzondere ontmoetingen. Met veel mooie, maar ook met verdrietige momenten.
De ontmoeting met de ernstig zieke Nancy was heel bijzonder. In Griekenland zijn twee soorten ziekenhuizen.

On Tour

Terwijl ik dit “neerpen”, zit jij in het vliegtuig op weg naar je grote liefde in Athene.
Ik twijfel er niet aan dat je zult genieten, je was er zo aan toe! En bovenal: Je verdient het!!
Al denk ik stiekum dat ik deze week ons contact zal missen. (Msn-en untill you drop, haha!)
Maar als je weer in ons kikkerland bent teruggekeerd, spreken we snel af om op “zwijnentour” te gaan.

Wilde beesten

Nou, gezien het weer mis je op het ogenblik niet veel. Motorrijden is op dit moment echt geen lolletje lijkt me. Net zomin als paardrijden overigens, hoewel dat volgens mij toch minder risicovol is bij slecht weer. Als de paden erg blubberig zijn, kun je gewoon alleen maar rustig aan. En wat dan een prettige bijkomstigheid is, is dat een bospad geen snelweg is, je kunt dus net zo kalm aan als je maar wilt.

Stoere dame

Hoi vriendinnetje “op de mooie Veluwe”, Mijn “aller- lekkerste” broodje shoarma heb ik gegeten op de markt in Amersfoort.
Daar stond toen een alleraardigste Turkse meneer de broodjes te verkopen. Vers van de pers! (Nou ja, rol dan) Tegenwoordig loop ik er niet meer zo warm voor, geef mij maar zo’n overheerlijke Tommie-burger! Tussen een broodje of bij de barbecue.

Smaakherinneringen

De rooie brommer en Amsterdam. Grappig dat jij daarbij aan appeltaart moet denken. Alsof een ritje Amsterdam gekoppeld is aan een appeltaart. Voor mij is dat weer anders. Als ik aan Amsterdam denk associeer ik dat altijd als eerste met een broodje shoarma.

Ik denk dat het ongeveer 1977 moet zijn geweest toen ik met mijn maatje Paul in zijn oude lelijke eend naar Amsterdam reed. Paul werkte bij club Privé als boekhouder en ik had hem zijn kop gek gezeurd om mij daar eens mee naar toe te nemen.

Rooie deel 2 (of eigenlijk 1)

Tja, dat rode monstertje.
Maarre, Nic, 80 km per uur? Lijkt je dat niet een beetje overdreven?

Je bent nog een detail vergeten over onze spectaculaire trip naar Amsterdam.
Eenmaal op weg, ruilden we snel van plek, want ik wilde altijd graag achter het stuur op jouw scheurijzertje. Ik was nog geen zestien, maar wat kon ons dat schelen?
In die tijd deden we (bijna) alles wat verboden was en dat was er één van.

Rooie brommer

Ja, die rooie brommer. Weet je nog? Ik kreeg hem als afdankertje van mijn nichtje, die hem vakkundig op had laten voeren door haar broer. In mijn herinnering scheurden we er met gemak 80 kilometer per uur mee. Als er ooit een brommer is geweest die een standbeeld verdiend heeft, dan was het wel mijn rooie Sparta. Wat een avonturen hebben we er mee beleefd. In veel oude verhalen die we nog wel eens willen oprakelen speelt die rare brommer een hoofdrol.

Voor mij geen paardenbiefstuk.

Met peerd en motor samen op pad? Dat is ook geen smoel, haha!
Ook geen goede actie ten opzichte van May, die zal er gefrustreerd van raken dat ze niet over voldoende pk’s beschikt.
Nee, het lijkt me beter dat je me een lesje geeft en dan samen te peerd de hei op en dan later een lekkere lunch op een terras, of een picknick mee in de rugzak.
Dat doet me weer denken dat wij op jouw brommertje naar Ermelo tuften om daar met de regelmaat van de klok een

Liever een peerd!

Ik vind een motor best leuk, maar eigenlijk alleen als het een oude Harley is en dat komt dan voornamelijk door het geplopperdeplop, het geluid waaraan je een Harley onmiddellijk herkent. Dat is wel echt stoer. Verder heb ik er niet zo heel veel mee omdat ik zeker weet dat ik, zou ik mijn motorrijbewijs hebben, alleen bij bijzonder mooi weer op mijn motor zou stappen en het dan weer heel vervelend zou vinden

Vroem, vroem!!

De Oranje gekte is weer voorbij. Het was een geweldige maand waar we enorm van genoten hebben, nietwaar?
Al blijft het vreemd, die sport. Wanneer een voetballer eindelijk die felbegeerde bal in z’n bezit heeft, weet-ie niet hoe snel hij er weer vanaf moet komen.
Zelf ben ik niet zo’n sporter; misschien liever lui dan moe? Al is daar sinds kort verandering in gekomen en ben ik voorzichtig begonnen om mijn geliefde sport op te pakken.