Aagt Morsebel nam kleine Piet
In kost en als het kind, des middags aangezeten,
Haar soms zijn walging merken liet:
De vieze bijsmaak van haar knoeisel werd geweten
Aan kaarsvet, roet, noch snuif; ’t was
Altoos: “Lekkertand,
Wat zou het zijn, als aangebrand?”
Nu kwam er eens een schotel vol groen eten
Te voorschijn, die Kok Aagt spinazie had geheten:
Hiervan kreeg kleine Piet zijn deel op ’t bord
gesmakt,
Hij roert er in; hij vindt twee achterpoten
Van d’arme kikvors, onder ’t warmoes kort
gehakt,
En legt, met de ogen half gesloten,
Zijn eetvork neer, terwijl hij vraagt:
“Heeft aangebrand ook voetjes, moeder Aagt?
A.C.W. Staring
Categorie: Column, Verhalen en gedichten
Ik waardeer heel erg jullie reacties, echt waar! Ook dat je de moeite neemt me te mailen. Ik sta echter met mijn voetjes/pootjes tegen de muur omdat ik het dichtje overnam uit een gerespecteerd bundeltje van uitgeverij “Thomas Rap”. Ik zeg dus gewoon: liefs van Christien.
Het is echt VOETJES en geen pootjes! 🙂
Daar zou je best eens gelijk in kunnen hebben. Maar voetjes is nog liever dan pootjes.Ik kende het gedicht nog van vroeger, maar heb het toch overgenomen uit een dichtbundeltje van Staring;)
volgens mij moeten ‘voetjes’ pootjes zijn. Leuk dat er in deze tijd nog steeds mensen zijn die dit gedichtje kennen.:)