‘Wat wil je eten?’ vroeg mijn moeder als ik jarig was. ‘Roze vla!’ riep mijn broertje enthousiast. ‘Ik vroeg het niet aan jou,’ berispte mijn moeder hem. ‘Caramelvla,’ gaf ik nadenkend antwoord. ‘Bahhhh…’ zei mijn broertje. ‘Caramelvla….’ ‘En wat nog meer?’ vroeg mijn moeder. Ik overzag de einzeloze zee aan lekker eten waaruit ik een keus had? Hete bliksem? Sla? Rijst met krenten? Rabarber? Worteltjes! Maar dan wist ik het: hachee! ‘Hmmm,’ deed mijn moeder nadenkend. ‘Dat is wel een goeie.’ En meteen ging ze kijken of ze alles voor hachee wel had. ‘Ajakkes!’ riep mijn broer vol walging. ‘Dat je dat toch lekker kunt vinden!’ En daarna gaf hij een opsomming van bezwaren die ik hier niet durf neer te schrijven, anders eet u vast vanavond niet meer. Of, niet meer zo lekker.
Mijn broer kon nogal plastisch zijn. Hij heeft het een keer klaargespeeld zo te knoeien met iets wat hij niet lekker vond dat… Oh nee, ik zou het er niet over hebben…
Afijn, er kwam dus hachee, mijn broer at amper, dus ik heb ongeveer twee keer zoveel gegeten als anders. Dat is dan ook weer niet goed, maar dat mag een keer, omdat je jarig bent. Dan word je toch al schandalig verwend.
En mijn broer? Die moest nog maanden wachten voordat hij aan de beurt was, en ondanks het feit dat we best goed met elkaar konden opschieten, wist ik dat hij zou broeden op iets te eten wat IK niet lekker zou vinden. Dat zou niet makkelijk zijn, ik lustte alles!
Cor Snijders.
Categorie: Column
Ik kwam altijd als 2e. Mijn zus 1 jaar jonger is 1 dag voor mij jarig. Wij zijn 1 dag per jaar even oud. 🙂 Als kind vond ik dat niet leuk. Mijn favoriet was steevast Chocolade vla. Mijn moeder kon echt lekker koken, behalve op vrijdag. Een rot dag.
Dan was het steevast wortelen, met vis en aardappels. Ik hield niet van wortels en die gebakken bokkingen waar het hele huis naar stonk.
Ik weet nog goed haar rode kool met het gehaktballetje. Wat was dat smullen.
Leuk dit blog. Roept herinneringen wakker. 🙂
Fijn om die reacties te lezen 😉 ieder zijn vejaardagsmenu naar wens.
Bij ons was het steenvast, kippenpoot met friet en appelmoes. Zelfgemaakte friet, zo lekker he! 🙂 En ook de zelfgemaakte appelmoes herinner Ik me na een halve eeuw nog zo goed. Zelfs van de kip maakte ze iets speciaals met een lekker knoeperig velletje.
Ik koos altijd bietjes – aardappelpuree – vissticks. En tegenwoordig, zo’n 40 jaar later, maakt mijn moeder het nog steeds als verrassing voor mij als ik kom logeren! (En ja hoor, zelf maak ik het ook soms.)
Als kinderen werden we altijd in de watten gelegd met de verjaardagen. Een echt festijn waar we telkens naar uitkeken 😉
Hahaha!!! Heerlijke column! Mooi geschreven. De kids bij ons zijn niet zo kieskeurig. Die lusten bijna alles wel en vinden eigenlijk alles wat we maken wel lekker.
Zo herkenbaar! 🙂 Ik koos altijd steevast spaghetti, mijn moeder was niet echt een keukenprinses….
Aardappels, wat groenvoer en die eeuwige bal (letje) gehakt.
Dus dan was spaghetti een ware traktatie! 🙂
Bewerken
Leuk!!!!
Mijn broers en zussen vonden mijn verjaardagseten ook altijd een crime!
Stopverf! Een soort van stamppot bruine bonen met spekvet en spekjes.
Ik heb het sinds mijn 10e verjaardag niet meer gegeten, maar kan me nog zo de smaak herinneren…: Lekker!!