Aan ons de eer om jullie wekelijks proberen te vermaken met schrijfsels.
Wij zijn twee hartsvriendinnen die al jaren lief en leed delen. Wij willen jullie daar graag deelgenoot van maken.
Even voorstellen dan maar, ik ben Anna, moeder van twee heerlijke kinderen en werkzaam voor Kookjij. Jullie zullen me beter gaan leren kennen als de verhalen op KookJij voorbij gaan komen.
Al is honger en oorlog
llang geen deel van ons bestaan
weten wij en onze kinderen niet
Zelfs niet uit overlevering
hoe armoede voelt.
En leven wij gewoon
in onze wereld van overvloed
merkbewust en meer is goed
met gesust geweten….
Helemaal eens kan ik het daarmee niet zijn. De lucht schoner, dat wel. Maar seks vies?
De gezinnen waren behoorlijk groot in de jaren zestig. Ons gezin bestaat uit zeven personen. Mijn ouders, vier broers en ik dus, het kleine zusje.
De maaltijden in mijn jonge jaren waren niet bepaald een culinair hoogstandje, al was er wel voldoende voor eenieder. Breed hadden we het niet. Zoet beleg door de week, in het weekeinde een plakje worst op brood.
Voor de zoveelste keer sta ik in de lift op weg naar kamer 324 in het ziekenhuis. Mijn beste vriend, mijn zwager verblijft daar tijdelijk.
Tegenover mij zie ik een vrouw met enorme wallen en een vermoeide uitstraling.
Die vrouw dat ben ik.
Veel te veel licht en een enorme spiegel confronteren me met dat feit. Voor zover de buitenkant.
Wat stuur ik jou voor Valentijn dit keer:
mijn hart of die kaart met rode rozen
waarvan je wie weet waar zult blozen
maar mogelijk leef je al lang niet meer.
Oké het is hier heus niet alle dagen feest
en het glas met beaujolais is wel bijna leeg
Beste A. jij krijgt van mij voor Valentijn
een busje peper, olie en natuurazijn;
liefde moet soepeltjes zinnenprikkelend zijn
en niet als mosterd na een maaltijd komen.
Van een lekker hapje hoef je niet alleen te dromen;
sinds jij een Sarah werd moet je heus wel weten
waar een Abraham pitjeskaas van heeft gegeten.
Zorg dat er aroma, kerrie en wat nootmuskaat
“Vertwijfeld kijkt Marc van de boardingpas in zijn hand naar het bord boven zijn hoofd.
“KL-517 now boarding” leest hij. Het flitst door zijn hoofd: ”Wat nu?” Zijn bagage is al in
het vliegtuig, het kostbare kleine pakje goed weggestopt…
Op een halve dag vliegen bij Marc vandaan kijkt Anita op haar horloge. Het vliegtuig kan elk moment opstijgen. Ze glimlacht: “Met kerst zal hij hier zijn, alle ingrediënten voor de kerstmaaltijd heb ik al in huis.”
Vertwijfeld kijkt Marc van de boardingpas naar het bord boven zijn hoofd.
“KL-517 now boarding”leest hij.
Het flitst door zijn hoofd:”Wat nu?“
Zijn bagage is al in het vliegtuig, het kostbare kleine pakje goed weggestopt.
Dag was zo goed begonnen, hij was op tijd klaar in zijn kantoor en op weg naar de luchthaven waren er geen files.
