KookJij
Lees meer Lees minder

Algemeen

Opzoek naar goede tips, kooktechnieken, inspiratie en colums? Elke week worden er diverse nieuwe items toegevoegd.

De historie van eten met Carnaval

De historie van eten met Carnaval

Datum: 28 februari 2011 Categorie: Column, Algemeen Reacties: 4

Traditionele carnavalsspecialiteiten Hoe verscheiden de traditionele carnavalsspecialiteiten in Limburg ook zijn, er bestaat een overeenkomst: ze zijn bijna allemaal vet. Kookboekenschrijfster Netty Engels-Geurts over nonnevotte, tete de veau en poeffele: Jakkes, moeten we dat eten? Het achterste van een kloosterzuster? De kop van een kalf? Moes van boeren? Vertaal de horror-namen van de gerechten uit de Limburgse carnavalskeuken zoals nonnevotte, tete de veau en boeremoos en de leutige Hollander bedenkt zich wel drie keer alvorens naar het zuiden af te zakken. Wat zou er wel niet schuil gaan achter duistere benamingen als poeffele, spiebak en moetsje? Natuurlijk werd (en wordt) de soep in carnavalsland niet zo heet gegeten. Nonnevotte zijn gefrituurde strikjes' van deegbeslag uit Sittard. Kalfskop is niets anders dan tete de veau, een vermaarde carnavalsklassieker van kalfsvlees uit Maastricht. De kalfskop in deze specialiteit schittert overigens al jaren door afwezigheid, omdat dit product in Nederland in de ban is gedaan. Boeremoos mit braodwors, - boerenkoolstamp met verse worst, schaft de pot in Venlo tijdens de boerenbruiloft op carnavalsdinsdag. Maar daarmee is deze winterkost nog geen carnavalsklassieker. Evenmin als de leverworst (uit het zuur), de metworst of de pannenkoeken met spek, braadworst of bokking, het bikkesement waarmee vele carnavalsvierders zich vroeger op de been...

Lees meer...

Sla en salades

Datum: 20 februari 2011 Categorie: Column, Algemeen Reacties: 1

Het is alweer een tijdje geleden, dat wij gesproken hebben over de slabak en de aan verwante artikelen. Nu hebben we het over de inhoud. Nederlanders hebben wel eens de neiging de zaken ingewikkelder te maken dan ze zijn. Zo spreken wij van sla, slaatjes en salades en wij bedoelen daarmee vrijwel hetzelfde. Het woord salade hebben wij overigens te danken aan de Romeinen. Zij gebruikten de eetbare delen van planten die niet behoefden te worden gekookt en ze kruidden die eenvoudig met zout. Ze noemden dit herba salata. Zo'n eenvoudige sla werd gegeven voor de aanvang van het hoofdgerecht, om de mond te schonen en te verfrissen. Het heeft tot in de achttiende eeuw geduurd voor de verfijnde salade zijn intrede deed. Aan het Franse hof waren gespecialiseerde koks in dienst die zich uitsluitend bezighielden met het maken van salades en slasauzen. Wanneer een van hun creaties bij de koning bijzonder in de smaak viel kon zo'n kok zelfs een hoge onderscheiding te beurt vallen. Door de grote Franse keukenmeesters van de negentiende eeuw werd er onderscheid gemaakt tussen enkelvoudige, gemengde en samengestelde salades. Deze verdeling wordt nog steeds in de meeste kookboeken aangehouden. Een enkelvoudige salade bestaat uit één enkele groentesoort, bijvoorbeeld kropsla, komkommer of bieten, aangemaakt met een slasaus of dressing. Zo'n slasaus kan een eenvoudige vinaigrette...

Lees meer...

Kruiden in de keuken

Datum: 15 februari 2011 Categorie: Column, Algemeen Reacties: 0

Vandaag een stukje over kruiden in de keuken Algemeen Kruiden, vers of gedroogd in potjes, zijn niet alleen decoratief in de keuken. Een goed gebruik ervan levert ook gerechten rijk aan smaak en aroma. Daarnaast worden aan sommige kruiden allerlei gezondheidsvoordelen toegeschreven. De wetenschappelijke bewijzen ontbreken echter nog vaak. Zeker is wel dat wie zijn gerechten op smaak brengt met de juiste kruiden minder zout gebruikt. Redenen genoeg om onze neus eens dieper in het kruidenboeket te steken. De mens is door de eeuwen heen altijd op zoek geweest naar manieren om zijn voedsel zo smakelijk mogelijk te bereiden. Het gebruik van kruiden behoort ook tot deze mogelijkheden. Opgravingen hebben aangetoond dat kruiden reeds duizenden jaren voor het begin van onze tijdrekening werden geteeld. De Assyriërs kookten al met tijm en dille. De Oude Grieken gebruikten ook kruiden in de keuken en hadden een bijzondere relatie met aromatische kruiden. Zij droegen bijna elke kruid op aan een god. Marjolein, rozemarijn en tijm werden bijvoorbeeld opgedragen aan de godin Afrodite. De Griekse arts en filosoof Hippocrates brachten ons niet alleen de volgende wijsheid bij: uw voeding is uw geneesmiddel, uw geneesmiddel is uw voeding. Hij was tevens de eerste die systematisch kruiden gebruikte voor het genezen van ziekten. In de Middeleeuwen waren het vooral monniken die kruiden kweekten...

Lees meer...

Alle vitamines en mineralen op een rij

Datum: 30 januari 2011 Categorie: Column, Algemeen Reacties: 0

Deze week  heb ik e.e.a. bij elkaar gezocht over vitamines en mineralen. Vitamines zijn chemische verbindingen die onmisbaar zijn voor het lichaam. Ze spelen een rol bij de groei, het herstel en het goed functioneren van het lichaam. Daarnaast zijn ze belangrijk voor het in stand houden van een goede gezondheid. Vitamines komen van nature voor in onze voeding. Het lichaam kan ze niet of niet voldoende zelf maken. Dertien verschillende vitamines Er zijn dertien vitamines: vier vetoplosbare vitamines en negen wateroplosbare vitamines. De vetoplosbare vitamines zijn vitamine A, vitamine D, vitamine E en vitamine K. De vetoplosbare vitamines zitten voornamelijk in het vet van voedingsmiddelen en kunnen in de weefsels van het lichaam worden opgeslagen. De wateroplosbare vitamines zijn vitamine B1, B2, B3, B5, B6, B8, B11 (foliumzuur) en B12 en vitamine C. Deze vitamines zitten juist in het vocht dat in voedingsmiddelen zit. Het lichaam kan deze wateroplosbare vitamines (met uitzondering van vitamine B12) niet goed opslaan; een teveel verlaat het lichaam via de urine. Lichaam De meeste vitamines moeten we binnenkrijgen via de voeding. Maar er zijn er twee die het lichaam écht zelf kan maken. Dit zijn vitamine D en vitamine K. Vitamine D wordt aangemaakt in de huid, onder invloed van...

Lees meer...

De geschiedenis van de pasta

Datum: 25 januari 2011 Categorie: Column, Algemeen Reacties: 2

Vandaag deel een van de Italiaanse eetcultuur. Pasta is onafhankelijk van elkaar in diverse culturen ontstaan en van daaruit over de hele wereld verspreid. Pasta werd waarschijnlijk het eerst gebruikt in China, waar het nog steeds veel wordt gegeten. Chinese en Aziatische pastasoorten worden echter vooral 'noedels' genoemd. Grieken en Romeinen Veel bronnen claimen dat pasta in Italië geïntroduceerd werd door Marco Polo, die het meenam met zijn reizen uit Azië in 1292. Echter, de geschiedenis van macaroni gaat in Italië terug tot de Romeinen, die het beschouwden als "een geschenk van de Goden ". Er bestaat een legende dat pasta was uitgevonden door de Griekse god van het vuur, Hephaistos (Vulcanus bij de Romeinen), maar deze legende wordt nergens in de klassieke literatuur aangetroffen. Maar het staat vast dat de Grieken en Romeinen pasta kenden. De Grieken kenden een soort brede platte pasta, 'laganon', die lijkt op het hedendaagse lasagna. Het grote verschil met lasagna is echter dat de Grieken de pasta niet kookten, maar de pasta roosterden of bakten in een oven, vergelijkbaar met de tegenwoordige pizza. Apicius, een Romeinse schrijver uit de 1e eeuw, beschrijft een soort pasta met vulling, deze werden 'lagana' genoemd. Hoewel er geen recept bekend is, zijn er beschrijvingen bekend voor meer-lagige varianten...

Lees meer...