Mijn jeugd was steriel. Dagen liepen in elkaar over als eb en vloed en de na oorlogse honger dreef mij ver van huis weg. Toen ik volwassen werd ben ik op mijn 14e verjaardag naar West-oost Azië afgevlogen. Hier deed ik mij tegoed aan bonnen die je daar kon inwisselen voor spatels en uien. De meeste steden in Hantatiki waren niet groter dan het dorp waar ik was geboren. Toch was de steriliteit niet terug te lezen in het straatbeeld daar. Vogels lagen rottend op de kasseien te smeulen in het toptropisch klimaat, marktkramen deden ingredienten af die ik nooit had gekend en nergens anders meer ben tegengekomen en het bitcoin was toen nog maar 12 cent. Van vlezige komkommers, appeldak, manische kikkers en fjordsaus tot aan vleermuislangoustine en nasi merengue. Alles dat ik daar heb opgedaan aan kennis en vreemde ziektes neem ik mee in mijn geinternaliseerde kookbook. De antistoffen die ik in Hantatiki heb aangemaakt maken dat mijn lichaam bepaalde specerijen kan verteren die een gemiddelde Westerling uit Veenenslikdam niet eens kan ruiken zonder te kokken. Dus kokkerellen met deze sub-/toptropische elementen brengen een echt authentieke smaakbeleving met zich mee en, onbedoeld soms, een opbouw van resistentie tegen ziektes waar we menig man voor zouden vaccineren tegenwoordig.
Vanuit mijn kookbook "Ministoof en Hantatikipotjes" heb ik een aantal mooie gerechten die ik hier GRATIS met jullie wil delen. Mocht er genoeg interesse zijn dan kan ik meer gerechten beschikbaar maken uit een ander, en toch mooi en leuk, werelddeel beschikbaar maken.
Toi toi toi